Sevdalara vedalarımız olur bazen...
Gecelere vedalarımız olur...
Yıldızlara sere serpe ve aya,yakamozlara da...
Uykulara vedalarımız olur arada,hayallere,ümitlere...
Göz yaşlarımıza vedalarımız olur çaresizliklerde...
Acılara vedalarımız olur,gülümsemelere,mutluluklara...
Yüreğimize vedamız olur,cesaretimize,azmimize...
Aşkımıza,dostumuza,sevenlerimize vedalarımız olur...
Haykırışlarımıza da veda ederiz arada,yazılara,kelimelere...
Bazen de hayata veda etmek gelir içimizden...
Gelir de,dönüp bakarız şöyle arkamıza,kaderimizi sorgularız kendimizce kısacık...
Alın yazımızı okuruz,okuyabildiğimizce...
Ve görürüz ki;
vedalar sadece kaçmasıdır kendisinden insanın... Korkaklıktır,cesaretsizliktir,kendine güvensizliktir...
Döneriz sonra hayatımıza cesurca,yaşarız gülümsemelerimizle,bazen de göz yaşlarımızla işte...
alıntı
