Uzun zaman sonra ilkkez şiir yazıyorum bir beyaz kağıda,
Bundan sonra yazmayacağım ne sana ne de bir başkasına.
Bu gece ilkkez yatacağım hayalini almadan koynuma,
İlkkez merhaba diyeceğim sensiz bir sabaha uzun zaman sonra.
Ne güzeldi seni yaşamak, ellerini tutup gözlerinde kaybolmak,yağmurda seninle ıslanmak…
Seni sevmek böyle bir şey işte,
Umuda klavuzsuz yürümek.
Seni sevmek böyle bir şey işte,
Her şarkıda seni dinlemek,her filmde bizi izlemek.
Unutmak aklıma gelmezdi hiç,
Ama bak unutuyormuş insan,
Gülmeyi,sevmeyi,tek başına şarkı söylemeyi.
Artık filmler bile anlatmıyor bizi,sen gittiğinden beri.
Sen olmayınca anladım unutuyormuş insan senden başka her şeyi.
Nasıl unutsun ki yüreğim ilkkez böylesine sevdi.
Resmin kaldı bir tek senden hatıra bana
Bakıyor öylesi bir umutsuzlukla
Neden sevdin diyor beni,neden tutun ellerimi,neden yaktın gönlünde sönmeyecek bir ateşi…
Olmadı gülüm,başaramadım sensizliği
Unutamadım gülen gözlerini.
Ben yine buradayım bak
Gelmeyeceğini bilerek bekliyorum seni,sevmeyeceğini bilerek seviyorum seni…
Şimdi gidiyorum diyorsun
Git gülüm,demeyeceğim artık kimseye gülüm
Sana Hoşçakal demeyeceğim giderken
Çünkü göndermeyeceğim seni yüreğimden
Şimdi git düşünmeden sensiz beni
Sana kal diyemem giderken
Sende git kendini daha çok sevdirmeden…
Şimdi gittin ya sen
Ne kuşlar ötüyor,ne güller açıyor nede bahar geliyor buralara
Tamam belki geliyor ama neylesin şu gönlüm sensiz baharın güzelliklerini…
Sonu olmayacak bir kitaba başladım seninle
Sen gittin ve
Kitap ilk sayfada bitti
alıntı