|
Öldürülmüş umutların ardından yükselen sisli ağıtları taşıyorum siyah pelerinimin altında. Saçlarından süzülüyor ölümsüzlüğü çalınan hislerin dondurucu çığlığı. Mataram acının zulmettiği yalnızların gözyaşları ile dolu. Yürüyorum…
Yazgının kedere mıhladığı ruhları kurtarmaya geliyorum lanetin çamurlu yollarını ezerek. Siyah gözlerimden kızıl güller damlıyor çıplak çamurun çürümüş tenine. Sevgimi hançerleyen ifritleri korkunç sonlarına savuruyor kalbimden akan mavi kanın gürleyen seli. Sevgi dualarının ilahi uğultusunu tutuyorum avuçlarımın içinde. Gözlerimin karanlık güneşi ile kırbaçlıyorum, umutsuzluk dağlarının günah kokan topraklarını.
Araftan geliyorum… Melek kadınların sütüyle tav edilip, İsrafil’in nefesi ile dövülen kılıcımı kederin bağrına saplamak için geliyorum. Acının zindanlarına zincirlenmiş günahsız ruhları sevdanın semalarına salmak için yürüyorum ölüm topraklarının üzerinde. Sevgi kokan nefesimle boğuyorum yürüdüğüm dünyanın sadakatsiz havasını. Gülüyorum…
Mutluluk düşmanı ifritlerin sefil korkusu çarpıyor beyaz tenime. Anlayabiliyorum, onları da tedirgin ediyor mavi kanımın ve kutsal kılıcımın ölümcül gazabı. Keder titriyor adımlarımın sesi büyüdükçe ve lanetin zamanı daralıyor gittikçe. Çünkü yaklaşıyorum. Yaklaşıyorum…
 |
12.02.2008 -21:05
